Ο πολιτικός ρατσισμός στη σημερινή εποχή

Οι περισσότεροι άνθρωποι στις μέρες μας αποφαίνονται υπέρ της δημοκρατίας όμως πόσο δημοκρατικοί είναι τελικά ;

Η απάντηση είναι δύσκολη. Κανένας άνθρωπος φυσικά δεν παραδέχεται ότι είναι ρατσιστής σε κανένα επίπεδο όμως στην πραγματικότητα το θέμα δεν είναι τόσο απλό. Ο ρατσισμός είναι ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα άλλα σήμερα θα εξετάσουμε το ρατσισμό στο πολιτικό τοπίο,ο οποίος συνειδητά η ασυνείδητα αποτελεί ένα καθημερινό φαινόμενο.

Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να εξηγήσει με δικά του λόγια το τι ακριβώς είναι ρατσισμός αλλά το θέμα είναι αν σε απλά πράγματα φέρεται ρατσιστικά όχι.Φυσικά δικαστές δεν είμαστε για να καταδικάσουμε πράξεις αλλά μπορούμε να εξετάσουμε γεγονότα,αυτή άλλωστε είναι και οι δουλειά ενός δημοσιογράφου. Οι κόντρες που επικρατούν ανάμεσα στις παρατάξεις είναι μία θλιβερή πραγματικότητα.Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν εκδηλώσεις βίας ανάμεσα σε μέλη παρατάξεων από όλες τις πλευρές. Είναι πραγματικότητα σε ορισμένες σχολές παραταξιακά στελέχη να αρνούνται να μιλήσουν σε άτομα άλλων παρατάξεων η σε άτομα γενικότερα διαφορετικής ιδεολογίας.

Και όμως αυτό αποτελεί μία πραγματικότητα και σίγουρα αυτό δεν είναι παράδειγμα πολιτισμού. Tα γεγονότα λοιπόν δείχνουν ότι με τις κατηγορίες και την απομόνωση σε ομάδες δεν λύνονται τα προβλήματα του πανεπιστημίου αφού δεν υπάρχει μία κοινή γραμμή.Και είναι γνωστό πως για λυθούν τα εξωτερικά προβλήματα μιας ομάδας όπου εδώ είναι το πανεπιστήμιο πρέπει πρώτα να λυθούν τα εσωτερικά.

Πως μπορούμε λοιπόν να περιμένουμε αλλαγές στο πανεπιστήμιο η στα κοινωνικά δρώμενα όταν οι ίδιοι οι φοιτητές δεν μπορούν να συνεργαστούν? όταν ένας νεαρός άνθρωπος είναι απόλυτος σε μία ιδέα την οποία λόγω της ηλικίας του δεν μπορεί να γνωρίζει απόλυτα? Αυτό λοιπόν δεν αποτελεί ρατσισμό ?Ο κάθε άνθρωπος ανεξάρτητα από την ιδεολογία η οποία αφορά τον ίδιο είναι μία ξεχωριστή προσωπικότητα,ένα διαφορετικό ον και ακριβώς μιλώντας σαν φοιτήτρια,αναρωτιέμαι γιατί στην Ελλάδα του 21 αιώνα επικρατεί μία τέτοια αντίληψη τόσο στην πολιτεία όσο και στα πανεπιστήμια μέσα από τα οποία βγαίνουν νέοι άνθρωποι με ανοιχτά υποτίθεται μυαλά λόγω των γρήγορων κοινωνικών μεταβολών και φυσικά λόγω των κοινωνικών συνθηκών.

Άτομα λοιπόν μίας συγκεκριμένης ιδεολογίας προτιμούν να έχουν επαφές με ομοϊδεάτες.έτσι όμως δεν χάνεται το βασικό στοιχείο της κοινωνίας αλλά και της ίδιας της δημοκρατίας που είναι ο πλουραλισμός?Βέβαια ο πολιτικός ρατσισμός δεν γίνεται αντιληπτός μόνο στα πανεπιστημιακά ιδρύματα αλλά και σε διάφορους άλλους τομείς της καθημερινής ζωής.Ακόμα και στην εύρεση εργασίας πολλές φορές οι πολιτικές απόψεις μπορούν να αποτελέσουν διαβατήριο για μία θέση εργασίας αν το αφεντικό είναι ομοϊδεάτης ή αντίθετα να αποτελέσουν εμπόδιο στην πρόσληψη ενός υποψηφίου λόγω διάστασης απόψεων.

Μάλιστα σύμφωνα με έρευνες ο πολιτικός ρατσισμός υπήρχε από την αρχαιότητα έως φυσικά τις μέρες μας.Το να μην είναι σεβαστή η πολιτική άποψη του κάθε ανθρώπου και λόγω αυτής να περιθωριοποιείται είναι το ίδιο ρατσιστικό με το να περιθωριοποιηθεί ένας άνθρωπος λόγω της φυλετικής του διαφοράς από το σύνολο της κοινωνίας στην ζει.

Βασική λοιπόν προϋπόθεση για να λυθεί οποιοδήποτε κοινωνικό πρόβλημα είναι ο κάθε άνθρωπος να μάθει να σέβεται το διαφορετικό,να κρίνει το κάθε άτομο ξεχωριστά και όχι κατηγορίες ανθρώπων πχ δεξιοί,οι αριστεροί γιατί πέρα από τα στοιχεία που συνιστούν την προσωπικότητα του ανθρώπου ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να κρίνεται για τις πράξεις του και τη συμπεριφορά του και όχι για την ιδεολογία του επειδή μπορεί να διαφέρει.

Posted in: ΕπικαιρόCity